W.i.p

W.i.p

komt eraan

In de nettenfabriek

De internationale triënnale Apeldoorn. Wat dit is kun je lezen in deze korte samenvatting: De Internationale Triënnale Apeldoorn is een driejaarlijks internationaal cultureel festival over tuin- en landschapsarchitectuur. In 2008 is de eerste editie, de volgende edities zijn in 2011 en 2014. Het thema van 2008 is ‘Herinnering en Transformatie’. Dit thema legt een basis voor een gevarieerd en aantrekkelijk programma, voor zowel een breed publiek als de vakgemeenschap. Wij gingen deze triënnale bezoeken op onze culturele woensdag. We begonnen in de oude nettenfabriek. Hier werden twee tentoonstellingen vertoond. Na een welkomst woord van Rob en Annet kon ieder met zijn groepje de tentoonstellingen gaan bekijken. De eerste tentoonstelling genaamd “onzichtbaar werk” door Michael van Gessel en Patrick McCabe is een tentoonstelling waar gebruik werd gemaakt van enorm veel beamers die de hele zaal verlichte met landschaps beelden waar je over heen kon lopen. Dit was erg indrukwekkend om te zien. Soms was het ook wel een beetje vaag omdat je eigenlijk niet zo goed kon zien wat er werd vertoond. Als je tegen de meur op een van de kratten ging staan had je een beter overzicht en werd het al snel duidelijk. Erg mooi gedaan. De tweede tentoonstelling “Power of place” was een verzameling va

Rots tekening

n voorbeelden van landschaps architectuur. Deze voorbeelden kwamen voort uit een studiereis georganiseerd door het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst. Zo was er een soort van binnentuin gemaakt door gaten te boren in het beton en deze te vullen met aarde zodat er verschillende soorten onkruid konden groeien. Er was een zitplaats gecreëerd van brokken asfalt met daarop witte kussens dit gaf een erg mooi beeld in de fabrieksruimte. Er werden nog verschillende beelden tentoongesteld en er was een mega realistische tekening gemaakt door Erik Odijk. Het was een tekening van een afbrokkelende rots geïnspireerd door het Amerikaanse landschap. Erg realistisch het leek wel een 3d mensionaal werk. Achter deze tekening was een oppervlakte van 350 m2 gevuld met maïskorrels. Rudy luijters wilde hiermee een statement maken dat voedingsmiddelen een belangrijk handelswaar zijn geworden. Het was een mooi beeld

Mais

om te zien maar haar statement kon ik niet helemaal begrijpen in haar werk. Buiten de nettenfabriek werden nog 80 billboards tentoongesteld met daarop verschillende Nederlandse landschappen. Erg leuk om te zien maar ik vond de billboard te dicht op elkaar geplaatst waardoor het een beetje chaotisch werd. Na alles gezien te hebben bij de nettenfabriek gingen we te voet richting het stationsplein. Dit plein is nog niet zo lang aangelegd en het heeft een aantal leuke elementen. Eén van de elementen die ik leuk vond waren de barsten in de stenen rond de bomen. De barsten zien eruit als een soort abstract beeld van de wortels van de bomen. De barsten hebben de functie het water te begeleiden naar de stam van de boom. Als ze dit element weg zouden laten zou al het water naar het middelpunt van het plein stromen. Het plein te hebben gezien vervolgden we onze route naar omnizorg in de stationsstraat. Omnizorg is een maatschappelijke instelling die onderdak bied aan verslaafden en daklozen die van psychiatrische zorg afhankelijk zijn. Het gebouw is ontworpe

Wortels

n door architectenbureau FBW Architecten. Het gebouw heeft een binnenruimte waar gewerkt is met gekleurd glas en veel groen. De buitengevel is opgebouwd uit metaalkleurig steen en vensters met verschillende kleuren wat het gebouw erg kleurrijk en ritmisch maakt. Een mooi gebouw van buiten maar of de opvang binnen goed verloopt, is een andere vraag aangezien er op het binnenplein gewoon werd gedeald. We vervolgden onze route richting het coda museum. In het coda museum werd: “De Ontdekking van Nederland: vier eeuwen landschap door Hollandse meester-schilders” vertoond. Gelukkig konden we hier met onze museumjaarkaart naar binnen. Ik vond het over het algemeen niet heel erg interessant maar er zaten wel erg mooie maar vooral realistische schilderijen bij waar ik dan toch even bij stil moest staan. Achter het coda museum zou er nog een tentoonstelling te zien moeten zijn maar toen wij

Omnizorg

daar waren was het gesloten dus besloten we te voet verder te gaan naar paleis het loo. Onderweg kwamen we nog langs een park waar een folly te zien was. Op internet heb ik de folly opgezocht. De folly is gemaakt door Tirza Verrips in samenwerking met architectenbureau Artec. Bij het plaatsnemen in de folly is enerzijds het geluid van de wind te horen en anderzijds het geluid van een kabbelende beek. Leuk om deze folly ook nog even op de route te hebben gezien. Ondertussen kregen we al een beetje last van onze voeten en toen we op de loolaan stonden en zagen hoelang deze straat was werden we wel wat moedeloos. Maar aan de andere kant was het wel een prachtige straat met mooie bomen die een soort van tunnel werd. Op de bomen waren ze bezig met het ophangen van vogelhuisjes. Elke boom kreeg een dicht op elkaar geplaatste groep vogelhuisjes. En als je in het perspectief van de straat keek zag je een zachte overgang in kleuren van de huisjes. Sommige dachten dat het de kleuren van de seizoenen vertoonde. Op internet vond ik meer informatie over dit project. Het is een project van Wolfgang Buntrock en Frank Schulze deze landschapsarchitecten uit Duitsland hebben dit als voorproefje voor de triënnale gerealiseerd. In het totaa

Folly

l hangen er tweeduizend vogelhuisjes, deze worden na afloop van de triënnale verdeeld over de inwoners van Apeldoorn. Ik vond de vogelhuisjes een prachtig project en ik denk dat het voor de vogels moeilijk word om te moeten vertrekken uit de prachtig gekleurde huisjes. Eindelijk waren we dan aangekomen bij het paleis het loo. In dit grandioze gebouw liepen we door de verschillende kamers maar erg vrolijk werd ik er niet van het was zo chaotisch en druk in gericht. Ik was blij toen we bij de tuinen aankwamen. Dit was een erg mooi beeld maar ik vond het wel wat statig en vlak dit kwam denk ik door de vaste patronen en de precisie van de tuinen. Maargoed het is natuurlijk wel prachtig om te zien. En toen kwam er een einde aan deze culturele woensdag. Het was weer een erg inspirerende en interessante dag waarin we erg veel projecten hebben gezien. Maar ik was wel blij toen ik in de auto terug zat en me voeten kon laten rusten want we hadden in het totaal wel een flinke wandeling gemaakt.

Vogelhuisjes

Paleis het Loo

Tuin

Beeld

Bloem

Eindresultaat van de dag

Na de eerste culturele woensdag van vorig week, zijn we deze week verder gegaan in de studio met het thema “grandeur”. We begonnen met het evalueren van onze belevingen van vorige week. Welk werk vond wie mooi en waarom?Welk werk was minder en waarom?. Iedereen had zo zijn verhaal en daar ontstonden dan ook discussies die erg interessant waren. Na de evaluatie gingen we verder met de opdracht voor die dag. Zie de afbeelding hiernaast voor de opdracht van de dag. Na de opdracht door gelezen te hebben had ik wel een idee wat er bedoeld werd maar niethelemaal hoe het uitgevoerd moest worden. Met mijn groepje hebben we het hier een tijdje over gehad en we besloten eerst ieder voor zich een schets/idee te creëren en er daarna met z’n allen naar te kijken en het beste idee uit zouden gaan voeren. Goed plan. Ik was naar buiten aan het kijken en ideeën aan het bedenken. Ik zag buiten verschillende studenten in groepjes bij elkaar zitten/staan. Dat interesseerde me en ik kreeg een idee om een soort van ruimte te bedenken als bescherming tegen grootheidswaanzin. Iets waar iedereen makkelijk in en uit zou kunnen. Ik had wat materialen op mijn tafel liggen waar ik wat probeerde uit te beelden. Ondertussen was ik in mijn hoofd bezig met het doordenken op mijn idee. Ik probeerde een statement te creëren wat mijn idee zou versterken. Ik vond dat grootheidswaanzin ook een tegenovergestelde kant kan hebben zoiets als onderdrukking of in de schaduw staan van. Met mijn ruimte probeer ik die veiligheid te brengen. Een ruimte waar je je terug kan trekken van alle grootheidswaanzin. Nog steeds was ik aan het bouwen en kwam ik op het idee van een soort van grote tent. Ondertussen ging de tijd erg snel en moest ik toch iets kunnen laten zien. Ik ging verder met de tent en ik kwam met het resultaat wat je in de afbeelding hiernaast kunt zien. We gingen met ons groepje bij elkaar

Mijn idee

zitten en om de beurt vertelde iedereen zijn idee. Er zaten verschillende leuke ideeën bij maar het moest natuurlijk ook uitvoerbaar zijn. Mijn idee was misschien iets teveel werk voor de paar uur die we nog hadden. Het idee dat Jonathan had hebben we met z’n een beetje bewerkt tot een nieuw idee. Het idee was 2 machten uit te beelden en onze maatschappij die op gedeeld is in lagen maar in evenwicht wordt gehouden door de 2 machten. Hoe gingen we dat groots bouwen?Daar moesten we zelf ook een tijdje over nadenken. Uiteindelijk vonden we in de hal 2 grote schouwen die we mochten gebruiken. Nu moest de maatschappij nog gemaakt worden. We hadden bedacht een vuilniszak vol te proppen met van alles en deze af te plakken zodat het een bol zou worden. Toen alles gelukt was gingen we opzoek naar de ruimte voor ons project. Naast de ingang van ons gebouw was een mooi grasveldje waar mooi licht binnen viel door de omgevende bomen. Deze plek ging het worden. De compositie werd bepaald en we moesten opzoek naar evenwicht van onze maatschappij (de bol). Dit lukte na velen vergeefse pogingen. Het resultaat is te zien in de afbeelding aan de bovenkant van deze post. Van de leiding kregen we positieve reactie maar we moesten opzoek gaan naar de reactie van ons bouwwerk op andere locaties. Dus met z’n allen aan de haal met de spullen en we

In de gang

gingen de straat op. Hier lukte het ons niet om het geheel in evenwicht te krijgen. Ook gingen we het gebouw in maar daar werd het effect afgebroken door de ruimte. Ook probeerden we nog de trap maar daar werd het bouwwerk onderdeel van het gebouw. De beste locatie was dus op het veldje.

De trap

Het was tijd om een korte presentatie voor te bereiden en naar het auditorium te gaan. Hier gingen we de projecten van de andere klasgenoten bekijken en daarop reageren. Dit was erg leuk want er zaten erg veel leuke en verschillende presentaties bij. De meest geslaagde presentaties vond ik van het groepje wat het afval groen verfde en het groepje dat het filmpje had gemaakt van de barricades.

Het was een leerzame dag en in de korte tijd hebben we toch iets geslaagds kunnen bouwen.

Lazy King vs. Floris

Zoals vele andere nieuwe dingen van dit beginnende schooljaar was woensdag 10 september 2008 mijn eerste culturele woensdag. Deze culturele woensdag gingen we met z’n allen ( 107 mensen ) naar het sonsbeek park in Arnhem. Om 10 uur moesten we daar aanwezig zijn. Al rennend de trein in kwam ik Ali tegen. Te moe om te praten lazen we allebei een krantje en waren we binnen driekwartier op locatie sonsbeek park.

Daar werden we samen geroepen om het programma te bespreken. Iedereen werd ingedeeld in een (mentor)groepje van ongeveer 7 tot 12 mensen. Ik kwam bij een aantal bekende gezichten uit mijn klas maar ook een aantal nieuwe gezichten van 2^e en 3^e jaar’s medestudenten. Nadat we een (gids)boekje hadden gekocht gingen we het park in. Van Rob van Dam hadden we de opdracht meegekregen om te letten op de menselijke schaal. Na verschillende kunstwerken te hebben gezien kreeg ik het idee dat de meeste kunstwerken een juiste verhouding hadden tot de menselijke schaal maar er zaten ook werken tussen die opgeblazen leken.

Joseph Sumégné, Les 9 Notables

Zoals het werk van Joseph Sumégné (The 9 Elders). Zijn uitgebeelde mensen leken erg groot vergeleken met de gewonen mens. Maar dat gaf het kunstwerk wel veel meer kracht en verhaal. Ik vond dit een erg knap gemaakt kunstwerk omdat het uit zoveel verschillende materialen bestaat en het daardoor een surrealistische sfeer krijgt. Een kunstwerk wat ik wat minder vond t in het park, was het werk van Charlie Roberts. Toen ik het zag vond ik het iets wat een kleuterklas zou hebben gemaakt, een grote chaos. Toen ik in de gids las wat zijn bedoeling ermee was kon ik het wel iets beter begrijpen maar toch vond ik het geen duidelijk uitgebeeld verhaal. Ik vond dat het minste werk van het park. Wat ik verder nog een erg mooi beeld vond was het beeld van Alain Sécha (Lazy King). Ik vond dit erg mooi omdat het zo goed paste op die plek. Ik zou mezelf daar zo zien liggen, niet zo groot dan maar toch. Ik vond het een erg mooie samensmelting van het gazon, het beeld en de villa.

Toen we het sonsbeek park hadden doorlopen was het tijd om onze route voort te zetten in de stad. Ik ging met mijn groepje richting het kerkplein. Er zou daar iets te zien zijn maar (sorry Rob) zoveel was er niet te zien. Behalve de fontein kon niks anders mijn aandacht trekken. Nou dat is trouwens niet helemaal waar. De grote stenen rand trok ook mijn aandacht omdat we daar een tijdje op waren gaan zitten en mooi overzicht kregen om langslopende mensen te bekijken. En we gingen weer verder naar het golvende kruispunt/rotonde of wat het ook wordt genoemd. Om daar te komen moesten we via een ontzettend lelijke trap/loopbrug. Het golvende plein had ik al vaker zien maar ik vind het toch erg mooi en leuk bedacht. Vooral als je er langs komt met de auto lijkt het in beweging te zijn.

Charlie Roberts, Revelation Skull

Het einde van de route door stad was het museum van moderne kunst Arnhem. Hier gingen we eerst massaal met zijn allen een museumjaarkaart kopen en daarna het museum in. De begane grond had betrekking op “Grandeur”. Bij binnenkomst was er een prachtige ruimte waar allemaal panty’s hingen. Er was een filmpje te zien waar een massa mieren rondliepen die vlaggetjes van verschillende landen droegen. Dit vond ik een erg komisch beeld maar er zat ook een duidelijk verhaal achter. Een andere ruimte die ik ook erg mooi vond was de ruimte waar je verschillende groepen rode handen in de lucht zag die doodskisten droegen. Na daar een tijd te hebben stilgestaan gingen we nog even op het grote liggende varken uitrusten om ons voor te bereiden om de treinreis terug naar huis. Het was een erg inspirerende en gezellige dag geweest. Een geslaagde eerste culturele woensdag.